सुन्दर कविता क्रमान्क दोन : "कणा - कुसुमाग्रज"

'ओळखलत का सर मला' पावसात आला कोणी

कपडे होते कर्दमलेले केसावरती पाणी.

क्षणभर बसला नंतर हसला बोलला वरती पाहून:

'गंगा माई पाहुणी आली, गेली घरट्यात राहून

माहेरवाशीण पोरीसारखी चार भिंतीत नाचली

मोकळ्या हाती जाईल कशी बायको मात्र वाचली

भिंत खचली चुल विझली होते नव्हते नेले

प्रसाद म्हणुन पापण्यांमधे पाणी थोडे ठेवले

कारभारणीला घेवुन संगे सर, आता लढतो आहे

पडकी भिंत बांधतो आहे. चिखल गाळ काढतो आहे'

खिशाकडे हात जाताच हसत हसत उठला

पैसे नकोत सर, जरा एकटेपणा वाटला

मोडून पडला संसार तरी मोडला नही कणा

पाठीवर हात ठेउन नुसते लढ म्हणा.

VERY NICE AGADI KHUPACH CHHAN

VERY NICE AGADI KHUPACH CHHAN

its worlds greatest poem

its worlds greatest poem

very nice poem keep posting

very nice poem keep posting such poems

Post new comment